Hayır. Ama bu soru, sandığından çok daha güzel bir cevaba açılıyor.
Bu, Hristiyanlıkla ilgili en sık yanlış anlaşılan konulardan biridir. Hristiyanlar üç ayrı Tanrı'ya değil, tek Tanrı'ya inanır. Bu, imanın başından beri hiç değişmedi.
Peki "Üçlü Birlik" Nedir?
Kutsal Kitap, tek Tanrı'nın Baba, Oğul (İsa Mesih) ve Kutsal Ruh olarak, ebedi bir ilişki içinde var olduğunu öğretir. Bu "üç ayrı Tanrı" demek değildir; sevginin ta kendisi olan bir Tanrı'dır.
Bu Soru Aslında Neden Önemli?
Çünkü şunu sormak gerekir: Eğer Tanrı "sevgi"yse, bu sevgi yaratılıştan önce, henüz kimse yokken, neyi ifade ediyordu? Sevgi, sevilecek birini gerektirir. Din genelde Tanrı'yı uzak, tek başına, ilişkisiz bir güç olarak tasavvur eder. Böyle bir Tanrı'nın "sevgi" olduğunu söylemek anlamsızdır, çünkü sevecek kimsesi yoktur ta ki bir şeyler yaratana kadar. Kutsal Kitap'ın Tanrı'sı farklıdır: Baba, Oğul ve Kutsal Ruh, yaratılıştan önce de birbirini sonsuza dek sevmiştir. Yani Tanrı sevgiyi sonradan öğrenmedi, O ezelden beri sevginin kendisidir.
Bunun Seninle Ne İlgisi Var?
Bu soyut bir teoloji tartışması değil. Eğer Tanrı ezelden beri ilişki içindeyse seni de bir kurallar listesine değil, bir ilişkiye davet ediyor demektir. Tanrı, memnun etmen gereken uzak bir yargıç değildir; seni zaten var olan bu sevgi ilişkisinin içine, Oğul aracılığıyla davet eden bir Baba'dır.
Kısa Bir Tarihsel Not
İlk Hristiyanlar Yahudi'ydi ve tektanrıcılıktan asla vazgeçmediler. Ama İsa Mesih'in dirilişiyle yüzleştiklerinde, yani "Ben ve Baba biriz" diyen, günahları bağışlayan, tapınılmayı kabul eden birini gördüklerinde, "Tanrı kimdir?" sorusunu daha derinden kavradılar. Yuhanna 1:1 şöyle der: "Başlangıçta Söz vardı. Söz Tanrı'yla birlikteydi ve Söz Tanrı'ydı."
Bu konuyu daha derinlemesine merak ediyorsan, yalnız değilsin. Bu soruyu soran herkesle konuşmaktan memnuniyet duyarız.