Hristiyanlık, iddiasını açıkça ortaya koyar: İsa Mesih, çarmıhta öldü, gömüldü ve üç gün sonra bedeniyle dirilerek mezardan çıktı. Bu bir metafor değildir. Bir şiir değildir. Tarihsel bir iddiadır.
Ve bu iddia ya her şeyi değiştirir ya da Hristiyanlık baştan sona bir yanılgıdır. Arası yoktur. Pavlus bunu kendisi söyledi: "Eğer Mesih dirilmediyse, imanınız boştur" (1. Korintliler 15:17).
Peki kanıtlar ne gösteriyor? Birincisi, mezar boştu. Bu tartışmalı değildi. İsa Mesih'in düşmanları bile cesedini ortaya koyarak hareketi bitirebilirdi - ama bunu yapmadılar. Bunun yerine "öğrencileri cesedi çaldı" dediler. Bu, mezarın boş olduğunu kabul eden bir açıklamadır.
İkincisi, yüzlerce insan dirilen İsa Mesih'i gördüğünü söyledi. Pavlus bu kişilerin çoğunun hayatta olduğunu yazdı - yani okuyucuları onlara gidip sorabilirdi (1. Korintliler 15:6). Bu bir efsane değil, tanıklık zinciridir.
Üçüncüsü ve belki en güçlüsü, öğrencilerin dönüşümüdür. İsa Mesih'in tutuklanması gecesi hepsi kaçtı. Petrus onu inkar etti. Sonra bir şey oldu - ve bu kişiler ölüme giderek diriliş haberini yaydı. İnsanlar inandıkları bir yalan için ölüme gidebilir. Ama bildikleri bir yalan için değil.
"Gerçek şu ki Mesih, ölmüş olanların ilk meyvesi olarak ölümden dirildi." - 1. Korintliler 15:20
N.T. Wright, yıllarca diriliş üzerine akademik araştırma yapan bir tarihçi olarak şunu söylüyor: "Boş mezar ve görünme haberleri, bu iki şey birlikte ilk Hristiyanların dirilişe inancını açıklamak için zorunludur. Ve bu iki şeyin birlikte başka makul bir açıklaması yoktur."
Ama diriliş yalnızca İsa Mesih'in hayatta olduğunun kanıtı değildir. Wright bunu ısrarla vurgular: Diriliş, Tanrı'nın yeni yaratılışının başlangıcıdır. İsa Mesih, yenilenen dünyanın ilk meyvesidir. Ölüm son söz değildir. Dünya yenilenecektir. Ve bu, sizi de kapsar.
"İşte size bir sır açıklıyorum: Hepimiz uyumayacağız, ama hepimiz değiştirileceğiz." - 1. Korintliler 15:51