"Kilise" kelimesi Türkiye'de ağır bir yük taşır. Haçlı Seferleri, sömürgecilik, yabancı kurumlar, şüpheli siyasi bağlar. Bu yükü biliyoruz ve yok saymıyoruz.
Ama şunu sormak istiyoruz: Kutsal Kitap'ın söylediği kilise nedir?
Yunanca orijinal kelime "ekklesia"dır - "toplantıya çağrılanlar." Kilise bir bina değildir. Kilise, Tanrı'nın krallığına çağrılmış insanların topluluğudur. İnsan yapımı bir organizasyon değil; Tanrı'nın dünyaya yaydığı, O'nun yenilenen yaratılışını birlikte yaşayan insanlar.
"Siz dünyaya ışık olan bir kentsiniz. Dağda kurulu kent gizlenemez." - Matta 5:14
N.T. Wright kiliseyi şöyle tanımlar: "Kilise, Tanrı'nın gelecekteki dünyasının şimdideki işaretidir. Dünyanın geri kalanının henüz görmediği şeyi - barışı, adaleti, bağışlamayı, yenilenen ilişkileri - bugün yaşayan bir topluluktur."
Bunu somutlaştıralım. Kilisede zengin ve fakir aynı masada oturur. Düşmanlar birbirini bağışlar. Yabancılar aile olur. Güçlü, zayıfı taşır. Bu, dünya tarihinde devrimci bir şeydir - ve bu topluluk var olmaya devam ettiği sürece, Tanrı'nın krallığının habercisi olmaya devam eder.
Kutsal Kitap'ta "birbirinizi sevin," "birbirinizi taşıyın," "birbirinize itiraf edin" gibi yüzlerce "birbiriniz" emri vardır. Bunlar yalnız yerine getirilemez. İman topluluk içinde büyür, şekillenir ve güçlenir.
Türkiye'de kilise küçüktür ve baskı altındadır. Ama tarih şunu defalarca gösterdi: Tanrı'nın krallığı, büyük kurumlarla değil, sadık topluluklarla yayılır. Sizi bir binaya çağırmıyoruz. Sizi bir halka çağırıyoruz.
"Birbirinizi sevin. Sizi sevdiğim gibi siz de birbirinizi sevin." - Yuhanna 13:34