Birçok kişi dua etmeye başladığında ne söyleyeceğini bilemez; sanki doğru kelimeleri bulmanız gerekiyormuş gibi hissedebilirsiniz. Ama dua, resmi bir tören değildir, Babanızla samimi bir konuşmaktır. Şu basit yapı, düşüncelerinizi toparlamanıza yardımcı olabilir:
Şükret: Tanrı'nın size verdiklerini hatırlayarak başlayın. Bu, yüreğinizi kendinizden Tanrı'ya çevirir.
İtiraf et: Günahlarınızı saklamadan, Tanrı'ya dürüstçe söyleyin.
"Günahlarımızı itiraf edersek, güvenilir ve adil olan Tanrı günahlarımızı bağışlayıp bizi her kötülükten arındıracaktır." — 1. Yuhanna 1:9
İste: İhtiyaçlarınızı, korkularınızı ve umutlarınızı O'na getirin. "Hiç kaygılanmayın; her konudaki dileklerinizi, Tanrı'ya dua edip yalvararak şükranla bildirin." (Filipililer 4:6).
Dinle: Dua sadece konuşmak değildir; sessizce durup Tanrı'nın Sözü'nü duymak ve O'nun sizi yönlendirmesini beklemektir.
Bu bir formül değil, bir ilişkinin başlangıç noktasıdır.