Tarihte binlerce insan haça gerildi. Bu, Romalıların uyguladığı en ağır, en utanç verici ceza yöntemiydi. Neden İsa Mesih'in çarmıhı farklı? Neden bu ölüm, dünyanın tarihini ikiye böldü?
Bunun cevabı şurada: Bu sadece iyi bir insanın haksız yere öldürülmesi değildi. Bu, Tanrı'nın kendi yaratılışını kurtarmak için seçtiği yoldu.
Günah nedir? Yalnızca kuralları çiğnemek değildir. Tanrı'nın yarattığı düzeni bozan; ilişkileri, toplumları, kalpleri kıran bir güçtür. İnsanlık tarihi bu gücün altında ezilmiştir. Ölüm, bozulma, yalnızlık, zulüm - bunlar günahın meyveleridir. Ve bu durumun üzerimizde bir hesabı vardır.
İsa Mesih çarmıha gerildiğinde, günah ve ölümün tüm ağırlığını üstüne aldı. Pavlus şunu yazdı: "Tanrı, günahı bilmeyen Mesih'i bizim için günahın kendisi yaptı. Öyle ki, Mesih sayesinde Tanrı'nın doğruluğuna kavuşalım" (2. Korintliler 5:21). Bu bir hukuki işlem değildi yalnızca - Tanrı'nın bizi köle eden tüm güçlere karşı kazandığı zaferdi.
"Mesih bizi Yasa'nın lanetinden kurtarmak için bizim adımıza lanet oldu." - Galatyalılar 3:13
N.T. Wright bunu şöyle ifade eder: "Çarmıh, Tanrı'nın günahı ve ölümü içerden yendiği yerdir. İsa Mesih, insanlığın tüm yükünü - günah, ölüm, kötülük - üstüne alarak derinlere girdi ve diğer taraftan çıktı."
Ama çarmıh aynı zamanda sevginin en yüksek ifadesidir. Tanrı mesafeyle bakmadı. Üçüncü bir kişiyi cezalandırmadı. Bizzat geldi. Bizzat ödedi. Bu, borçluyu affeden bir alacaklının hikayesi değil; borcumuzu kendi üstüne alan bir Tanrı'nın hikayesidir.
"Ama Tanrı bize olan sevgisini şununla kanıtlıyor: Biz daha günahkarken Mesih bizim için öldü." - Romalılar 5:8
Çarmıhın anlamını kavramak, Hristiyanlığın merkezini kavramaktır. Tanrı sizi uzaktan yönetmedi. Yerinize geçti. Ve diriliş, o yerleşimin işe yaradığını, ölümün yenildiğini ilan etti.