Tarihte binlerce insan haça gerildi. Bu, Romalıların uyguladığı en ağır, en utanç verici ceza yöntemiydi. Peki neden İsa Mesih'in çarmıhı farklı? Neden bu ölüm, dünya tarihini ikiye böldü?
Bunun cevabı şurada: Bu sadece iyi bir insanın haksız yere öldürülmesi değildi; bu, Tanrı'nın kendi yaratılışını kurtarmak için seçtiği yoldu.
Günah nedir? Yalnızca kuralları çiğnemek değildir. Tanrı'nın yarattığı düzeni bozan; ilişkileri, toplumları, kalpleri kıran bir güçtür. İnsanlık tarihi bu gücün altında ezilmiştir. Ölüm, yozlaşma, yalnızlık, zulüm; bunlar günahın meyveleridir. Ve bu durumun üzerimizde bir etkisi vardır.
İsa Mesih çarmıha gerildiğinde, günahın ve ölümün tüm ağırlığını üstüne aldı. Pavlus şunu yazdı: "Tanrı, günahı bilmeyen Mesih'i bizim için günah sunusu yaptı. Öyle ki, Mesih sayesinde Tanrı'nın doğruluğu olalım." (2. Korintliler 5:21). Bu sadece bir adalet meselesi değildi, Tanrı'nın bizi köle eden tüm güçlere karşı kazandığı zaferdi.
"Mesih bizim için lanetlenerek bizi Yasa'nın lanetinden kurtardı." — Galatyalılar 3:13
N.T. Wright bunu şöyle ifade eder: "Çarmıh, Tanrı'nın günahı ve ölümü 'içerden' yendiği yerdir. İsa Mesih, insanlığın tüm yükünü -günah, ölüm ve kötülük- üstüne alarak derinlere girdi ve diğer taraftan çıktı."
Ama çarmıh aynı zamanda sevginin en büyük ifadesidir. Tanrı içinde bulunduğumuz duruma mesafeyle bakmadı. Üçüncü bir kişiyi cezalandırmadı. Bizzat Kendisi geldi. Bizzat Kendisi ödedi. Bu, borçluyu affeden bir alacaklının hikâyesi değil; borcumuzu Kendi üstüne alan bir Tanrı'nın hikâyesidir.
"Tanrı ise bizi sevdiğini şununla kanıtlıyor: Biz daha günahkârken, Mesih bizim için öldü." — Romalılar 5:8
Çarmıhın anlamını kavramak, Hristiyanlığın merkezini kavramaktır. Tanrı uzaktan bizi yönetmedi. Yerimize geçti. Ve diriliş, o yerleşimin işe yaradığını; ölümün yenildiğini ilan etti.