"Sen kimsin?" sorusu, insanlık tarihinin en eski sorusudur. Türkiye'de bu sorunun cevabı çoğu zaman şöyle şekillenir: Ailem, milletim, dinim, mesleğim. Kimliğimiz bize dışarıdan verilir ve biz onu taşırız.
Hristiyanlık bu soruya farklı bir cevap verir ve bu cevap son derece özgürleştiricidir.
Kutsal Kitap, Mesih'e iman eden herkesin "Mesih'te" olduğunu söyler. Bu Pavlus'un en sevdiği ifadedir. Yüzlerce kez tekrar eder. Peki, "Mesih'te olmak" ne anlama gelir? Basitçe: Tanrı'nın ailesinin bir üyesi olmak. Tanrı'nın krallığının vatandaşı olmak. Yeni yaratılışın parçası olmak.
"Artık ne Yahudi ne Grek , ne köle ne özgür, ne erkek ne dişi ayrımı var. Hepiniz Mesih İsa'da birsiniz." — Galatyalılar 3:28
Bu ayet ilk Hristiyanlar için devrimciydi. Roma dünyası sert hiyerarşilere dayanıyordu: Özgür ve köle, Yahudi ve diğerleri, erkek ve kadın. İsa Mesih'in topluluğunda ise tüm bu duvarlar yıkılmıştı. Yeni kimlik, tüm eski kimliklerin üzerinde duruyordu.
N.T. Wright bunu şöyle ifade eder: "İsa Mesih'te olmak, bir düşünce veya his değildir. Yeni bir gerçekliğe katılmaktır. Tanrı'nın yeni yaratılışı, Mesih'te başlamıştır ve siz o gerçekliğin içindesiniz."
Bu kimlik değişimi dışarıdan dayatılmaz. İçeriden gerçekleşir. Kutsal Ruh gelir, yüreğinizde yaşar ve sizi dönüştürmeye başlar. Bu dönüşüm anlık değildir ve gerçektir. Böylece Tanrı'nın çocuğu olarak yeni bir hayata başlarsınız.
Türkiye'de bu kimliği benimsemenin bedelleri vardır. Aile baskısı ve sosyal yalnızlaşma bu bedellerden bazılarıdır. Ama tarih boyunca milyonlarca insan bu bedeli ödemeye değer buldu, çünkü bu kimlik, başka hiçbir şeyin veremediği bir güzen ve anlam taşır.
"...uğruna her şeyi yitirdiğim Rabbim İsa Mesih'i tanımanın üstün değeri yanında her şeyi zarar sayıyorum, süprüntü sayıyorum." — Filipililer 3:8