Türkçede "İncil" kelimesi bazen kafa karıştırır, çünkü birkaç farklı anlamda kullanılır. Bunu netleştirelim.
"İncil" kelimesinin kökeni Yunanca euangelion yani "iyi haber" demektir. Bu bağlamda İsa Mesih’in Müjdesi’nden söz ettiğimizde İncil, Yeni Antlaşma'nın ilk dört kitabını ifade eder: Matta, Markos, Luka ve Yuhanna. Bunların her biri, İsa Mesih'in yaşamını, öğretilerini, ölümünü ve dirilişini dört farklı perspektifinden anlatır. Bunlardan Matta ve Yuhanna, İsa Mesih’in öğrencileri oldukları için anlattıklarına birebir tanıklardır. Markos ve Luka ise İsa Mesih’in öğrencilerinden biri olan Petrus’tan ve diğer öğrencilerden de duyduklarını kaleme almışlardır.
Daha geniş anlamda ise İncil, Yeni Antlaşma'nın tamamı için kullanılır: Elçilerin İşleri, mektuplar ve Vahiy.
Peki Kutsal Kitap'ın tamamı nedir? Kutsal Kitap, Eski Antlaşma (Tevrat, Zebur ve peygamberlik kitapları) ile Yeni Antlaşma'nın birleşimidir. Eski Antlaşma, gelecek olan Mesih'i bekler; Yeni Antlaşma O'nun geldiğini bildirir. Yani "İncil değiştirildi mi?" diye sorarken Yeni Antlaşma'nın tamamının mı, yoksa dört Müjde kitabının mı kast edildiğini ayırt etmek, konuşmaların daha verimli ilerlemesini sağlar.